Metaverse: Stare wino w nowej butelce?|Kolumna gościnna

Zainteresowania badawcze Jayendriny Singhy Ray obejmują studia postkolonialne, literaturę kosmiczną, literaturę angielską oraz retorykę i kompozycję. Zanim zaczęła uczyć w USA, pracowała jako redaktor w Routledge i wykładała język angielski na uniwersytetach w Indiach. Mieszka w Kirkland.
Metawersum to przestrzeń na pograniczu tego, co fizyczne, i tego, co niefizyczne. Sama przestrzeń nie jest zupełnie inna, ale jest niczym stare wino w nowej butelce, odzwierciedlając obecny zestaw relacji, które już znamy.
Pomyślmy o sklepach, klubach, klasach szkolnych — to inne miejsca w społeczeństwie, w których można znaleźć wierne repliki w wirtualnym świecie. Jednak w przeciwieństwie do fizycznej przestrzeni w rzeczywistości, metawersum dostarcza instytucji, które zniekształcają naszą rzeczywistość niczym plastelina. Tak więc porzucony samochód mieszkający w Cleveland mógłby być właścicielem najdroższej nieruchomości w wirtualnym świecie Manhattanu.
Czas w wirtualnym świecie jest równie podatny na zmianę, jak zdolność człowieka do chwilowego porzucenia upływu czasu – jak w przypadku fikcyjnej postaci Ng z filmu Lawina, granej przez Stephensona, która z nostalgią wspomina posiadanie wirtualnej willi w Wietnamie w latach 50. XX wieku.
Pomimo swej plastyczności, czasoprzestrzeń w metawersum w sposób niepojęty odzwierciedla relacje i instytucje ze świata rzeczywistego. Awatary świata wirtualnego mogą zastępować ciała, a nawet je przekształcać, jednak nie wykraczają one poza konwencje społeczno-kulturowe i ludzką skłonność do sprawowania władzy i kontroli. Weźmy na przykład doniesienia o obmacywaniu i napaściach seksualnych w światach wirtualnych.
W grudniu 2021 roku Nina Jane Patel, wiceprezes ds. badań metawersum w Kabuki Ventures, opisała swoje wstrząsające doświadczenie gwałtu zbiorowego w terenie. Opowiedziała o tym zdarzeniu następującymi słowami: „W ciągu 60 sekund od dołączenia – zostałam nękana werbalnie i seksualnie – 3-4 męskie awatary z męskimi głosami… zgwałcili zbiorowo moje awatary i zrobili zdjęcia”. Niektóre media społecznościowe odpowiedziały na to Patel w jej wpisie na blogu „Rzeczywistość czy fikcja?”. Incydenty zidentyfikowane w „pośrednio potwierdzają to zachowanie”.
Napisała: „Komentarze pod moim postem mają wiele opinii – »Nie wybieraj żeńskich awatarów, to proste rozwiązanie«, »Nie bądź głupi, to nieprawda…« Nie ma dolnej części ciała do ataku” Według doświadczenia Patel i tych reakcji normy płciowe, zastraszanie, rzeczywistość gier o władzę – to są rzeczy, których ludzkie społeczeństwo i instytucje nie mogą Brakujący aspekt – przenika poza tę przestrzeń, poza granice rzeczywistości. To, co dzieje się w grze wideo, może wydarzyć się w metawersum. Tak więc zabójstwa, przemoc, pobicia są wybaczalnymi przestępstwami, o ile są udawane. Wejdź w surrealistyczną przestrzeń. Wychodzisz ze świata wirtualnego i stajesz się przestrzegającym prawa, rozważnym obywatelem prawdziwego świata.
Odtworzenie obecnego zestawu relacji w tej przestrzeni było tak wierne, że Meta musiała interweniować, używając funkcji „granic osobistych” w swojej przestrzeni VR, aby zapobiec niechcianym wtargnięciom do osobistej przestrzeni awatara. Ta funkcja działa niemal jak regulacja, chroniąc awatary przed potencjalnym nękaniem, ustalając 4-stopową odległość między nimi a innymi awatarami. Jest to dodatek do innych funkcji antynękaniowych Meta, które spowodują, że ręka awatara zniknie, jeśli spróbuje naruszyć czyjąś osobistą przestrzeń. Te próby wprowadzenia „kodeksu postępowania… dla stosunkowo nowego medium, takiego jak VR” (Vivek Sharma, wiceprezes Horizon), przypominają instytucje społeczeństwa obywatelskiego i prawa mające na celu powstrzymanie bezczelnej penetracji rzeczywistości Przestępczość społeczna w czasie i przestrzeni. Festiwal Yuan.
Jeśli ludzka natura wymaga, aby struktury władzy i prawa świata rzeczywistego zostały odtworzone w świecie wirtualnym, pojawia się pytanie, jak to się przejawi w zasadniczo niewidzialnej i nieuchwytnej wirtualnej czasoprzestrzeni? Czy potrzebujemy policji, prawników, sądów itd. w metawersum? Przestarzałe prawa świata rzeczywistego znajdą nowe zamienniki w świecie wirtualnym, a inżynierowie będą szybko wprowadzać poprawki oprogramowania, aby kontrolować odstępstwa (jak funkcja anty-nękania w Meta)? Chociaż metawersum wciąż się rozwija i jest za wcześnie, aby to stwierdzić, warto rozważyć możliwość, że ta przestrzeń odtworzy/wyolbrzymi/umniejszy struktury i relacje świata rzeczywistego.
To prowadzi mnie do „filozoficznych podstaw” Fundacji Decentraland. Podobnie jak inne platformy VR tworzące Metaverse (takie jak The Sandbox, Somnium Space itp.), Decentraland to przestrzeń, w której użytkownicy mogą „tworzyć i monetyzować treści i aplikacje”, a także posiadać, kupować i eksplorować „wirtualne krainy” (coinbase.com). Zgodnie z białą księgą Decentraland: „W przeciwieństwie do innych wirtualnych światów i sieci społecznościowych, Decentraland nie jest kontrolowany przez scentralizowaną organizację. Żaden pojedynczy podmiot nie ma uprawnień do modyfikowania zasad oprogramowania, treści krain, ekonomii monetarnej ani uniemożliwiania innym dostępu do świata”.
Przestrzenie, które znajdujemy na tej platformie metawersum, czerpią z elementów społeczeństw realnego świata, takich jak sieci społecznościowe, własność ziemi, rynki, modele wymiany ekonomicznej i inne. Jednak deklaruje ona również odmowę centralizacji kontroli – istotnego elementu większości, jeśli nie wszystkich społeczeństw realnego świata (lewicowych, centrowych i prawicowych). To dostrojenie rzeczywistości, aby stała się bardziej oparta na społeczności, jest godne pochwały. Jednakże, jeśli niedawne spekulacje o możliwym monopolu metawersum przez Meta mają się sprawdzić, tylko czas pokaże, czy taka platforma będzie respektować zasady decentralizacji.
Podobnie jak przedsiębiorstwa, nie wiemy, czy rządy wkroczą na te obszary w dłuższej perspektywie. Jeśli istnieją regiony nazwane na cześć „anarchii”, autorstwa, przestępczości w świecie wirtualnym, rynków, transakcji gospodarczych i własności ziemi, to nie jest zbyt nieprawdopodobne, że struktury prawne i mechanizmy nadzoru pojawią się w świecie wirtualnym.
Czy zatem metawersum jest niewyobrażalnie rzadko modyfikowaną repliką naszej rzeczywistości? Możliwe. Kto wie? Tylko czas pokaże.
Zainteresowania badawcze Jayendriny Singhy Ray obejmują studia postkolonialne, literaturę kosmiczną, literaturę angielską oraz retorykę i kompozycję. Zanim zaczęła uczyć w USA, pracowała jako redaktor w Routledge i wykładała język angielski na uniwersytetach w Indiach. Mieszka w Kirkland.
Biorąc pod uwagę sposób, w jaki wyrażamy nasze opinie we współczesnym świecie, wyłączyliśmy komentarze na naszej stronie. Cenimy opinię naszych czytelników i zachęcamy do kontynuowania dyskusji.
Aby podzielić się swoją opinią na temat publikacji, prosimy o przesłanie listu za pośrednictwem naszej strony internetowej https://www.bothell-reporter.com/submit-letter/. Prosimy o podanie imienia i nazwiska, adresu oraz numeru telefonu w ciągu dnia. (Opublikujemy wyłącznie imię i nazwisko oraz miasto rodzinne). Zastrzegamy sobie prawo do edycji listu, ale nie będziemy prosić o jego skrócenie, jeśli nie przekroczy on 300 słów.
Politycznie rzecz biorąc, ostatni tydzień był ekscytujący, prokuratorzy hrabstwa King… czytaj dalej